Poezja
Nowy rok
Złudzenia odchodzą w przeszłość
Składam im pokłon za to
Co zrobiły dla mnie wczoraj
I chociaż znaczyły tak wiele, niech idą
Może inny świat da im więcej
Za widmo szczęścia
Za rozbite nadzieje
Za łzy
Nowy rok, nowe złudzenia
I znów muszę nimi żyć, a jak nie
To jak wczoraj, w obronie nadziei
Oddać je z pokorą bezlitosnej przyszłości
By znów oszukać los kreślący moją ścieżkę
Podług swojego uznania
I trwać